Mad World IV

Elke zaterdag– en zondagochtend haal ik bij de Turk - met alle respect - in de Herenstraat een croissantje.  Tegelijkertijd neem ik met Bilal - Billie voor intimi - het nieuws door. ‘Vreemde wereld’ zegt hij. Joost Klein wordt na een zogenaamde bedreiging van een cameravrouw gediskwalificeerd op het Eurosongfestival in Malmö en Israël die maar geen vriendjes kan worden met de Palestijnen - to put it mildly - mag doodleuk meedoen. ‘Wat een hypocrisie'. 

Terwijl de ultra-rechtse premier van Israël, Netanyahu, na de Gazastrook ook Rafah met de grond gelijk wil maken - waarschuwingen van Biden ten spijt - mag Israël gewoon deelnemen aan het Woke-feestje. Niemand durft Israël aan te pakken, bang te worden beticht van antisemitisme. Rusland wordt overigens wel uitgesloten. Joost zag zijn Songfestival droom in rook opgaan na een vermeende bedreiging aan het adres van een opdringerige cameravrouw. Of vertelt Joost de halve waarheid? Toen zij ging piepen vond de machtige Songfestivalorganisatie EBU - zero tolerence - het voorval blijkbaar erger dan de vele onschuldige slachtoffers in Gaza. ‘Fuck de EBU’ was de weinig verhullende reactie van mister Songfestival Cornald Maas. Welkom in Europa, Joost!

Natuurlijk is het Songfestival een onzinnig Woke-feestje, maar dat is nog geen reden van de EBU om mensen bij het minste geringste te cancellen. Waar ligt trouwens de grens van het grensoverschrijdend gedrag eigenlijk? Lastig, want ieder individu zal dat afhankelijk van de situatie anders ervaren. Maar houdt gewoon rekening met elkaar.  Vaak worden beide partijen onvoldoende gehoord of wordt een mega duur, zogenaamd onafhankelijk, onderzoek ingesteld. Dit speelt natuurlijk al langer bij onder andere Matthijs van Nieuwkerk, NOS Sport en de Voice. De MeToo-beweging was nodig, maar de wereld slaat door. 


Maar de wereld heeft grotere zorgen. De grootste zorg is dat niemand de ballen heeft Netanyahu tot de orde te roepen. Na de vernietiging van de Gazastrook en zijn bevolking is de stad Rafah in het Zuiden nu aan de beurt. Dit heeft als gevolg - niet zo heel gek - dat het antisemitisme wereldwijd en de afkeer tegen Israël toeneemt met alle gevolgen vandien. Een tweestaten oplossing is alleen mogelijk zonder Netanyahu.

Deze wereldlijke problemen gaan alleen maar toenemen als aartsleugenaar Trump in november als president van de Verenigde Staten - ondanks een dozijn aan rechtszaken - wordt herkozen. De volslagen onberekenbare oer-conservatieve idioot wil terug naar de jaren dertig, gelooft niet in klimaatverandering en wil zijn handen af halen van Europa, inclusief Oekraïne.

Dit terwijl Europa al genoeg problemen heeft. De trek naar rechts duurt onverminderd voort. Orban in Hongarije, Melani in Italië, de AfD in Duitsland en Wilders in Nederland. De komende Europese verkiezingen in juni zijn nog nooit zo belangrijk geweest op het gebied van Oekraïne, rechtsstaat, AI, geopolitiek, klimaat en migratie. Europa wordt ook door China en Amerika bedreigd als het gaat om technologische ontwikkelingen. Het wordt hoog tijd dat Europa eindelijk de urgentie inziet om samen (!) op eigen benen te gaan staan. 

Ook Nederland loopt achter de feiten aan. Maar 6 maanden na de verkiezingen is er deze week eindelijk zicht op de vorming van een nieuw (rechts) kabinet om de problemen op het gebied van wonen, migratie en stikstof aan te pakken. Dat ze op de laatste dag de financiën nog moesten bespreken mag de pret niet drukken. De chemie tussen de partijleiders ontbreekt overigens wel. De regering Karbonade-1 lijkt dan ook geen lang leven beschoren. Het is al verontrustend dat de rechtse denkbeelden genormaliseerd zijn door een kabinet geleid door de PVV.

En dan heb ik het nog niet eens over de gevaarlijkste gek. Door getreuzel van de westerse bondgenoten wint Poetin terrein in Oekraïne. Het is te hopen dat het Westen op tijd wakker is om Zelensky - de moderne Churchill - en zijn dappere manschappen te ondersteunen om onze vrijheid te waarborgen.

Ab+