Woman; Dare to Shine

Marta, 6-voudig wereld voetbalster van het jaar, schoot Brazilië tegen Italië vanaf 11 meter alsnog naar de laatste 16. De frivool spelende Braziliaanse met een fluwelen techniek deed dat - uit protest - op haar eigen 'gender gelijke' schoenen. Het was een heerlijke wedstrijd tussen Brazilië en Italië. Technisch goed, aanvallend en veel strijd in de laatste poulewedstrijd van groep C. De rest van de poulewedstrijden waren overigens veelal kutpotjes en konden niet overtuigen. Gelukkig spelen de meeste vrouwenteams - in tegenstelling tot de heren - wel om te winnen, zijn minder berekenend en maken geen schwalbes. De vrouwen schieten uit alle hoeken en standen op het vijandelijke  doel. Misschien ietwat naïef maar wel aantrekkelijk.

Ook de OranjeLeeuwinnen deelden mee in de malaise. De pers liet dit ook blijken wat de - normaal gesproken olijke - dames duidelijk irriteerde. Maar Oranje snoerden de zeurende pers de mond door in het laatste potje tegen Canada wel een goede wedstrijd op de mat te leggen (2-1 winst).
Eén van de concurrenten zijn de Amerikaanse vrouwen. Spits Alex Morgan is de superster. Zij sierde meerdere malen de cover van Sports Illustrated en kan nog lekker voetballen ook. Menig Keuken Kampioen-speler is technisch minder onderlegd.
De poulefase van het WK voor vrouwen is vooral voor het publiek een feestje met de hele familie. Met kazen of een Oranje indianentooi op hun hoofd, niets is de Oranje supporter te gek. Je schaamt je rot als Nederlander over zoveel carnavalsgeweld. Vader, moeder en dochter deinen vrolijk mee op 'van voor naar achter, van links naar rechts' gespeeld door een valse hoempapa band. De colonne met doldwaze Oranje supporters zal ook tegen Japan,  tegenstander van Nederland in de achtste finales, weer richting het stadion in Rennes trekken. Het toernooi gaat nu pas echt beginnen.
Niets houdt ons tegen. Die Sushies kunnen we ook hebben.

Ab+

#oerol2019

Oerol 2019. We lieten ons na 2 jaar weer eens een keer verrassen op - naar mijn bescheiden mening - het leukste culturele festival van Nederland. De wonderschone natuur krijg je er gratis bij. Gemakshalve de kinderen maar thuis gelaten. Dochter Juul was met vlag en wimpel geslaagd, dus we konden met een gerust hart naar Terschelling. Zij en Job konden best een lang weekend zonder ons. Voor hen, ook even geen gezeik van ouders. Fietsjes achterin de Volvo, vol gas naar Harlingen en hopen op geen file. Ruim op tijd bereikten we Harlingen. Na het plaatsen van de fietsen in het ruim was het vechten voor een plekje bij het raam. Na een bloedige strijd verloren we van een vuurspuwende straatkunstenaar. Na het likken van onze wonden kochten we op de veerboot een festivalbandje wat toegang gaf tot het hart van Oerol, festival terrein Westerkeyn. De vuurspuwer zouden we nog wel krijgen.
Midden op de Waddenzee  - bij eiland Griend - schitterde de zon op het water terwijl achter ons een donkere onweersbui Harlingen overviel. De zon verdween  langzaam aan de horizon. De boottocht naar Terschelling staat immer garant voor de meest wonderlijke wolkenpartijen.

Eenmaal voet aan wal in West trakteerden we onszelf bij paviljoen de Walvis aan het Groene  strand op een biertje en een wijntje. Thuiskomen is een groot woord maar zo voelde het wel. Met het eilandgevoel stapten we op onze meegenomen fietsen naar ons hotel. Hotel? Ja, een hotel. Dit jaar niet op camping Formerum maar een last minute petite hotelletje in Lies. Misschien een beetje vloeken in de kerk maar we worden ook een dagje ouder en stijver, zeker na mijn accident. Niet je tent hoeven opzetten of met een handdoekje over je schouder naar een koude douche. Ik kan het voor nu missen.
Na een lekker ontbijtje in Hotel de Walvisvaarder hadden we onze eerste Oerol afspraak; Orkater in samenwerking met Via Berlin en Ragazze Quartet bij zandafgraving de Wulp. Het spektakelstuk speelde zich af op de grens van bos en duin, locatietheater in optima forma. De voorstelling Lost Tango is een meeslepend verhaal over verloren paradijzen, gebroken harten en gemiste kansen op de melancholische klanken van 'vader' Carel Kraayenhof'. Twee zussen Anna en Clara - elkaars tegenpolen - leveren een morele strijd om het cruiseschip 'de Esperanza' van vader die in een rolstoel zit. De tango met zijn historie van armoede, schoonheid en passie wordt ver van huis prachtig vertolkt door Carel Kraayenhof. Van de klanken van zijn bandoneon schieten spontaan de tranen in je ogen. Ik snap Maxima na al die jaren wel.
Voor mijn gedwongen beauty sleep ging ik voor de lunch nog even - for all times sake  - verse broodjes halen bij camping Formerum. Echter de lokale bakker was gvd vervangen door een bakery foodtruck. Een hippe millennial met een baard had zich verkleed als bakker. Of hoorde dit bij een Oerol act waar ik geen weet van heb? Aan sommige dingen kom je gewoon niet.
We eindigden de zonnige dag bij strandpaviljoen Zandzeebar met de ondergaande zon als stille getuige. En passant maakten we nog wat mooie (yoga) pics op het brede witte strand. Even weg van het Oerol geweld om ons er vervolgens weer volledig in te storten.

Ab+

Woman; Dare to Create

Het WK voetbal voor vrouwen is van start gegaan. Wie had 10 jaar geleden gedacht dat het vrouwenvoetbal zo'n vlucht zou nemen. Je kan geen reclame bekijken of het vrolijke hoofd van één van onze Oranje leeuwinnen verschijnt in beeld. Volle stadions, veel media aandacht en rolmodellen voor jonge meisjes, dat is vrouwenvoetbal anno 2019.
Vrouwen hebben altijd moeten vechten voor gelijke rechten. Of het nou over kiesrecht, salaris, abortus, of WK- bonus gaat. Vrouwen kregen pas in 1919 kiesrecht. De #MeToo discussie heeft het vrouwen bewustzijn nog meer een boost gegeven. Het WK Voetbal voor vrouwen en de enorme exposure is een nieuwe mijlpaal.
Nu nog meer vrouwen in de politiek en op hoge posities in het bedrijfsleven en het komt helemaal goed met deze wereld. Een wereld die gebaat is bij een vrouwenhand. Alle Alfa mannetjes in the old boys network kunnen best een toontje lager zingen. Hun apenrots wordt bedreigd.
Het olijke leeuwinnen gezelschap heeft hard moeten vechten waar ze nu staan. Gelukkig is het inmiddels gemeen goed dat meisjes voetballen. Jackie Groenen - de olijkste van het stel - en Lieke Martens kunnen niet meer rustig over straat.
Onze Oranje leeuwinnen hadden er zin in tegen de eerste tegenstander Nieuw Zeeland. In een kutpotje in Le Havre werd in de dying seconds met 1-0 gewonnen tegen de fysiek sterke eilandbewoonsters die professioneel de bus hadden geparkeerd. De dames speelden slordig in een te laag tempo maar bleven in een overwinning geloven. We zullen nog moeten groeien in het toernooi om het team van de Amerikaanse superster Alex Morgan (13-0!) tegen het arme Thailand te kunnen verslaan.

Ab+

Amsterdamse Bos

Hans, Witte, ik en de entourage van bro Ro - nog immer young at heart - waren door dj Solomun himself uitgenodigd op zijn label (Dynamic) feestje. Locatie van dit ietwat kleffe Duitse feestje was het mooie en zonnige Amsterdamse Bos. We pakten deze keer eens niet de trein naar de hoofdstad maar gooiden wat fietsjes achterin de Volvo V70 en reden naar de rand van het Amsterdamse Bos bij Amstelveen. Ik had weinig vertrouwen en geduld in de NS, de opbreking van de ring A10 en de shuttlebus die de festivalgangers van A naar B zou moeten brengen. Better save than sorry.
Ik  had me  - voor mijn leeftijd - dynamisch aangekleed; tijdloze spijkerbroek met bijpassend wit Diesel T-shirt en blauw zomer jackie met achterop - bleek later - een rode wijnvlek. De overige aanwezige crowd had zich zonniger gekleed wat de feestvreugde ten goede kwam.

De veelal Duitse dj's vulden het bos met diepe Techno beats. Rond 16.30 haakten we aan bij Adriatique, op stage 1. Zij hadden eerder grote indruk op mij gemaakt. Niet zozeer met hun dance muziek maar door hun gekozen schitterende locatie van een dj-set op YouTube. De top van de Alpe d'Huez was hun venue  terwijl de zon achter de besneeuwde bergtoppen zakte. Het was magisch.
In het Amsterdamse Bos was het vooral broeierig.  Tijdens het muzikale geweld van Tale of Us werd het bos geterroriseerd door zware beats die ver over de toegestane geluidsnorm van 85 decibel heen gingen. Zo moet een Groningse aanrdbeving voelen. Solomun had - naar mijn bescheiden mening - zijn verkeerde platenkoffer meegenomen. Mexicaanse beats passen niet in het nuchtere Amsterdamse Bos. Misschien was hij bevangen door de hitte.
Na 1,5 uur engelen geduld van onze kant met 'vriend' Solomun _ mede ingegeven door mijn pijnlijke bil - maakten we ons uit de voeten op onze fietsen. In het inmiddels donkere Amsterdamse Bos werden we nog bijna gespiest door een aantal losgeslagen Schotse Hooglanders die - zo blijkt later - de lawaaierige feestgangers in hun habitat meer dan zat zijn. We kwamen er gelukkig met wat kleerscheuren vanaf.

Ab+

Gezicht van de vrede

De Ecuadorian Carapaz - gezicht van de vrede  - wint verrassend de Giro 2019. Hij is geboren in La Playa op een hoogte van 2980m. Ietwat vreemde naam voor een plaatsje hoog in de Andes, ver van zee. Voetbal is in Ecuador de volkssport nummer 1. Toch ging Carapaz wielrennen, wat in buurland Colombia wel populair is. Niet vreemd dat Carapaz in Colombia het metier leert.
Carapaz is naast een klimgeit een renner met een grote motor. ‘De locomotief uit Carchi’ maakt met het winnen van de Giro zijn droom waar. En waar kan dat beter in het schitterende Romeinse amfitheater (30 na C.) in Verona.
In de afsluitende korte tijdrit in Verona  komt zijn sensationele overwinning niet meer in gevaar. Zijn concurrenten Nibali en Roglic zullen zich nog eens achter de oren krabben. Zij hebben te veel naar elkaar gekeken en de capaciteiten van Carapaz schromelijk onderschat. Zijn vierde plaats vorig jaar had een waarschuwing moeten zijn. Oké hij had de support van een sterke Movistar ploeg, maar er valt op zijn Giro-zege niks af te dingen. Aanvallen loont, ook in een grote ronde.

Ab+

GIRO2019 Mortirolo

Op de gevreesde Mortirolo in de 16e etappe slaat Nibali toe. De Cavia was ondergesneewd en daarom geschrapt uit de etappe. Nibali moest het doen op de Mortirolo en doet het ook. Hij demarreert al op vroeg op de steile beklimming. Roglic moet passen terwijl de andere favorieten, Carapaz, Lopez en Landa uiteindelijk wel mee kunnen. Ook Mollema handhaaft zich in eerste instantie knap voorin. Op de top moet Roglic ruim 1 minuut toegeven. Jasje aan - als dat lukt met verkleumde handen  - en de afdaling van de Mortirolo in. Een oude roze Gazzetta dello Sport is ook prima hoor.

Nibali knalt op de natte afdaling naar beneden met gevaar voor eigen leven. De andere favorieten kunnen nauwelijks volgen. Eenmaal in het dal, doen de knechten van de roze truidrager Carapaz en uitdager Nibali het vuile werk op het laatste vlakke stuk naar de finish en pakken zo wat extra tijd op Roglic. Roglic, samen met Yates en Mollema doen hun uiterste best om de schade beperkt te houden. Helaas geen ploegmaat voor Roglic om hem uit de vuile wind te houden. Nibali wordt op zijn Italiaans geholpen door de motoren die voor zijn groepje uitrijden. Niet-Italiaanse ploegleiders proberen op hun beurt de motoren letterlijk van de weg te rijden, hetgeen helaas mislukt.
Twee vroege koplopers blijven knap het groepje koplopers voor. Bergkoning Ciccone - ploegmaat van Mollema - wint de sprint voor de slungelige Astana-renner Jan Hirt in finishplaats Ponte di Legno. Nibali en Carapaz pakken uiteindelijk bijna 1,30 op Roglic. Is Roglic uitgepierd? Is hij nog in staat zichzelf te herpakken of wint de Ecuadoriaan Carapaz verrassend de Giro?

Ab+

EU 2.0

Duncan Laurence wint 44 jaar na Teach-in  het Europees Songfestival met een prachtig atypisch songfestivalliedje. Tijdens het Eurosongfestival in Tel Aviv - ligt Israël in de EU?! - lijkt heel Europa one happy family. Polarisatie is in geen velden of wegen te bekennen. Hoe anders ligt dat bij de Europese verkiezingen van 23-26 mei.
Immigratie, veiligheid, arbeid en klimaat zijn de hoofdthema's. Hoewel de polarisatie nog nooit zo groot is geweest in Europa wil toch de overgrote meerderheid in de EU blijven. Geen Superstaat, maar wat en hoe dan wel weten ze niet precies, maar alles beter dan in je uppie verder. De UK gaat de EU verlaten - wanneer weet niemand - maar stemt door de Brexit-chaos voor Jan Lul nog vrolijk mee. PM May heeft inmiddels het Shakespeare drama gedesillusioneerd verlaten. Het moddergooien in de UK is inmiddels begonnen. De verdeeldheid is bigger than ever.

Het Europese politieke landschap verandert constant. In Oekraïne krijgt een linkse acteur en comedian het voor het zeggen terwijl in andere ex-Sovjet-Unie staten rechtse populisten  - vaak ook vrouwonvriendelijk - de grootste bek hebben. De dreiging van buiten is daarnaast groter dan ooit. Narcist Poetin vanuit het Oosten en de onberekenbare moron Trump vanuit het Westen. Maar ook Erdogan en China doen hun best om Europa te teasen. Hoe de onvrede van de armen en de middenklasse te beteugelen? Zij hebben het idee dat de Europese elite hen niet vertegenwoordigd. Zij betalen belasting, terwijl multinationals nauwelijks belasting betalen. Vrije markt prima, maar soms moet je ook op de rem trappen.

Overigens waarom de NPO aan de vooravond van de EU-verkiezingen een debat host tussen de Nederlandse rechtse kopstukken Baudet en Rutte - wie heeft de grootste? -   mag Joost weten. Narcist Baudet wil terug naar de vorige eeuw, zonder de EU en de Euro weten we na het ongemakkelijke debat. Of blijft hij iedereen op het verkeerde been zetten met zijn intellectuele uitlatingen die lang niet altijd stroken met het partijprogramma van FvD.

Gelukkig werden zij beiden voorbij gestreefd in de uitkomst door Mr. Brussel, Frans Timmermans himself. De PvdA wordt verrassend de grootste - 6 van de 26 NL-zetels in het Europees parlement. Ook komt FvD als nieuwkomer in het Europees Parlement. SP, PVV en D66 zijn de verliezers. Het opkomst percentage steeg overal. In Nederland van 37% naar 41%. In andere landen zelfs boven de 50%.  Europa leeft, ook bij de jongeren, maar nog altijd neemt de helft - voornamelijk eurosceptici - nog altijd niet de moeite om te gaan stemmen. Mijn partij Volt haalde helaas net de kiesdrempel niet. In Frankrijk wordt niet eurofiel Macron de grootste maar de rechts populistische Le Pen. In Italië wordt de eurosceptische Salvini de grootste terwijl in Duitsland de Christen Democraten flink moeten inleveren. De Groenen worden in Duitsland de tweede partij. Overall is zoals verwacht het machtsblok van sociaaldemocraten en christendemocraten na vele jaren eindelijk doorbroken. Het politieke landschap is - net als in Nederland - versplinterd. Dit maakt besluitvorming lastiger op weg naar een groener en socialer Europa. "Alle menschen werden Brüder."

Ab+