Wat een ongelofelijk sensationeel slot van de Tour de France 2026.
De Tour was al snel beslist na de valpartij van Vingegaard, maar gelukkig zorgden Mathieu van der Poel en aanvalspartner Pogacar voor een gala voorstelling in Parijs.
In de slotetappe maakten de beste wielrenners van de wereld er een ongekend spektakel van. Samen reden ze weg op de tweede beklimming van de Montmartre in Parijs. In de afdaling kregen ze gezelschap van Evenepoel en Pedersen. Wat een kwartet. In het mooiste openlucht stadion van de wereld maakten zij er voor honderd duizenden uitzinnige fans een Grande Fête de Cyclisme van. Toch werden ze nog voor de laatste beklimming weer teruggepakt door de sprintersploegen. Toen ze nog een cartouche afschoten op de laatste passage over de Montmartre waren ze echt samen weg. Toch? Nog 11 kilometer naar de streep.
Kop over kop reden ze naar de Champ- Élysées. Ze rijden samen overal en altijd volle bak, zoals in de RVV. Ook al weten ze van elkaar wie er wint op dat moment.
Het gat met de sprintersploegen werd steeds kleiner. 14 seconden, 11, 8, 5. MVDP versnelt nog eens keer - waar haalt hij het in godsnaam vandaan? - en laat Pogi achter in de laatste 400 meter. Er is niet èèn wielrenner die zo diep kan gaan als Mathieu. Met een allerlaatste krachtinspanning kan hij de laatste 30 meter nog gaan staan. Daarmee blijft het wielerfenomeen nipt het aanstormende peloton voor. Hoe diep kan je gaan? Het kan helemaal niet wat hij doet. Superlatieven schieten me tekort. Wat is Mathieu toch een sieraad voor de koers en een inspirator voor iedereen.
MVDP behaalt nog maar eens een keer een sensationele zege. Wint hij wel eens normaal eigenlijk? Èèn van zijn meest memorabele, zei hij achteraf zelf.
Oh ja, Pogi won met overmacht zijn vijfde Tour, Evenepoel verbaasde iedereen met een tweede plaats, Pedersen was onvermoeibaar en Merlier was de onbetwiste sprintkoning.
P.S. ik heb vaak kritiek op de ASO, maar deze keer hulde aan de parcours bedenkers.
Ab+