Posts tonen met het label Rome. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Rome. Alle posts tonen

Giro di Pogi IV



Pogacar kon alleen maar verliezen in de Giro 2024. Hij ging immers als de grote favoriet van start in Turijn.  De Sloveen maakte het meer dan waar. Niemand stond op de foto. In de GC pakt hij net geen 10 minuten (!) op zijn concurrenten.  Zijn overstap naar een nieuwe trainer en wat andere 'marginal gains' aanpassingen lijken zijn vruchten af te werpen. Op de laatste col van de Giro, de Monte Grappa, had showman Pogacar zeeën van tijd om high fives en bidons uit te delen aan zijn gepassioneerde Italiaanse, veelal jonge, fans. Als pure wielerliefhebber genoot hij met volle teugen van de heerlijkste ronde van het jaar in het mooiste land van de wereld.


Ook in de derde week kon ook niemand de ongenaakbare Pogi volgen.Hij pakte uiteindelijk - notabene in de spaarstand -  zes etappezeges. Mathieu is een fenomeen, maar wat is Pogacar dan? Bizar. Hij rijdt verschroeiend hard op de  kasseien, wint tijdritten, klimt als de beste..welk parcours kan hij niet aan? Hoe lekker zou het zijn om één dag de benen van Pogacar te hebben?

Hij heerste en verdeelde als een Romeinse keizer in de regenachtige, koude derde week. Hij heerste - na enige organisatorische chaos en onder druk van de renners - in de ingekorte kletsnatte en koude 16e bergetappe. Solo en met twee vingers in zijn neus kwam hij aan in Val Gardena na 115 kilometer.

Echter de volgende dag mocht Steinhauser de bergetappe naar Passo Bronco wel winnen waar hij eerder in de etappe persoonlijk Bardet een halt toe riep.

Op donderdag 23/5 ontspoorde de sprinttrein van Lidl-Trek. Lead out Consonni was zijn maatje Milan volledig kwijt? Of was het andersom? In een spannende sprint won Merlier nipt uiteindelijk voor Groves en Milan, die toch nog dichtbij kwam. Ook in Rome was Merlier voor het Colosseum tijdens de laatste etappe de snelste voor Milan die na een lekke band toch nog tweede werd. 

Etappe 19 - 157 kilometer met drie bergjes - bleek een ritje voor de vluchters. Pogi en UAE namen een snipperdag.  Uit een omvangrijke kopgroep met onder andere de usual suspects deze Giro  - Alaphilippe en  Narvaez - bleek uiteindelijk de Italiaan Vendrame de slimste door in de laatste afdaling weg te rijden. 

In de laatste bergetappe wilde Pogi nog een keer uitpakken. Op de tweede beklimming van de Monte Grappa, een mega zware klim - 18,1 kilometer gemiddeld 8% met stukken van 14% - gooide UAE het tempo omhoog. Snel daarna volgde de beslissende versnelling van Pogi op ruim 5 kilometer van de top. Het leek of de rest stil stond. De jonge Italiaan Pellizzari van de ploeg van Contador werd binnen no-time als laatste vluchter ingerekend door de Sloveen. Solo won Pogacar op een knalroze Colnago,  maar met verwassen roze hose door Barbie Urska, ook de laatste bergetappe.

Martinez werd eerste van de stervelingen in het GC. ‘G’ kon op zijn verjaardag geen vuist maken. Arensman werd knap zesde.

Met veel overmacht won Pogi dus de Giro. Wie kan Pogi verslaan in de Tour? Voor de spanning is het te hopen dat Vingegaard fit wordt. Als Pogi ook de Tour wint, waarom dan ook niet proberen de Vuelta te winnen?

Ab+

Giro Imperiale

We hadden er bijna drie weken op moeten wachten maar de Giro 2023 werd op de voorlaatste dag een bloedstollend gevecht tussen de Sloveen Primoz Roglic en de Brit Geraint Thomas. In een zinderende klimtijdrit op een loei steil geitenpad nam Roglic de maglia rosa over van Geraint Thomas.

Almeida was in de voorgaande twee bergetappes naar Val di Zoldo en Tre Cime di Lavaredo op achterstand gereden waar G en Roglic (te) berekend koersten en bang waren om te verliezen. Of was het gewoon overleven in een kletsnat Italië?

Roglic moest in de klimtijdrit 26 seconden goedmaken op G die de maglia rosa om zijn schouders droeg. De tijdrit naar Monte Lussari bestond uit twee delen. Deel 1 bestond uit een 10 kilometer vlak gedeelte wat deels over de 421 kilometer lange Alpe Adria - fietspad van Salzburg naar de Adriatische kust via de Alpen - liep. Deel 2 was een monsterlijke klim naar Monte Lussari - 7,3 km á 12,1%. Daar moest en zou de Giro beslist worden. 


Op het vlakke pakte de Jumbo-Visma kopman slechts 2 seconden, dus moest hij op de rete steile klim nog 24 seconden pakken. Met zijn geheime klim fiets - één blad voor en een MTB-cassette achter zou het moeten lukken. Maar dat fietsje werd de Sloveen bijna fataal. Tegen het einde van de klim vloog zijn ketting eraf door een diep gootje waardoor hij tot stilstand kwam en kostbare seconden verloor. De Jumbo-Visma renners op de top zittend voor een groot scherm werden helemaal gek. Het beeld van de Giro 2023. Niet weer - remember tijdrit La Planche des Belles Filles Tour 2020 dachten de aangeslagen Jumbo-Visma-mannen. De coole Roglic werd weer op gang geduwd door een ex-collega in het schansspringen (!) die toevallig langs de kant stond nadat een Jumbo-Visma mechanicien snel de ketting er weer op had gelegd. Maar waar iedereen dacht het is over, vond de mentaal sterke Roglic zijn benen terug en werd hij naar boven gedragen door de duizenden uitzinnige Sloveense supporters. Roglic hield ondanks zijn val altijd geloof in een Giro zege en maakte het waar. Gentleman G kreeg uiteindelijk ruim 40 seconden aan zijn broek. In de laatste kilometers zakte de 37-jarige Brit erdoor. Misschien ging het al mis bij de (te) relaxe fiets - en helmwissel. 'Where the fuck you need a helmet for uphill'?, schreeuwde Armstrong in zijn podcast 'The Move'.

Een zinderend slot van een zeiknatte Giro die eigenlijk op de voorlaatste dag pas op gang kwam. Het was het wachten waard. Wielrennen stelt zelden teleur.

Als kers op de Giro-taart won de afscheidnemende en sprintkeizer Mark Cavendish de koninklijke sprint voor het Colosseum in Rome. Als vriendendienst fungeerde bro Geraint Thomas als chique lead out. Een geweldig slot voor een memorabele Giro.

Ab+

Ben 'George Best' Healy

Waar de klassementsrenners het lieten afweten in de eerste twee weken - angst voor loodzware derde week en hondenweer - maakten verschillende vluchters de Giro. Met name Ben Healy en Nico Denz kleurden de tweede week. 

Ben Healy - al goed in het voorjaar - maakte het ook in de Giro meer dan waar. De jonge Ier koerst net als Pogi, van Aert en MVDP altijd met zijn hart en is wars van tactiek. In de eerste week pakte de aimabele Ier al een etappe na een solo van ruim 40 kilometer.  In de 15e etappe - een mini-ronde van Lombardije - kwam de Education First-renner na McNulty als tweede in Bergamo Alto over de streep. Maar de George Best van het wielrennen kleurde de etappe. Net als de Ierse wereldvoetballer George Best is hij onberekenbaar en briljant. Gelukkig kan Healy van de drank afblijven. Met zijn onorthodoxe fietsstijl á la Mollema demarreerde hij uit een grote kopgroep op de laatste klim, de 10 kilometer lange Roncola Alta à 7,2%.  De Amerikaan McNulty reed na de beklimming het gat dicht en ook de Italiaan Frigo kwam later terug tot het achterwiel van Healy. Tot mijn teleurstelling won McNulty de stervende zwanen-sprint voor Healy en Frigo. Healy toonde zich ook een echte liefhebber na de verloren sprint. In het interview na de koers sprak hij van een heerlijke koers en ik hoop dat ik de mensen vermaakt heb. 'Good fun' zei hij opgetogen. Kakelverse  analiste Jip van den Bos op Eurosport sprak over Healy's liefde voor de koers.


Die andere opvallende vluchter van de eerste twee weken was de Duitse cultheld Nico Diez. Cultheld om zijn niet aflatende mentaliteit als meesterknecht bij Bora en zijn grote liefde voor Schlagermmuziek. Hij pakte in het Italiaanse hondenweer twee etappezeges. De tweede was voor de  geschiedenisboeken. In de zeiknatte 14e etappe naar Cassano Magnago was het  Nico Denz die de overwinning in extremis eruit sleepte.  De Schlager-Duitser  achterhaalde in de laatste 300 meter de kopgroep en ging erop en erover. De drie renners in zijn wiel dachten te profiteren, maar Denz was mentaal en fysiek de sterkste. Helene Fisher was tot diep in de nacht te horen.

Een ander hoogtepunt was de strijd tussen Cepeda en Pinot die beide in de kopgroep zaten in de 13e ingekorte etappe. Cepeda reed niet mee op het vlakke wat de irritatie opwekte van met name Pinot die hem regelmatig uitkafferde in het Frans.  Cepeda at alle bordjes leeg van zijn medevluchters. De frustratie van Pinot werd groter omdat hij ook bergop de kleine Ecuadoriaan maar niet kon lossen. En waar twee honden om een been vochten pakte Rubio de overwinning. Gelukkig voor Pinot won 'salo' Cepeda niet.

Gezien de apathische instelling van de klassementsrenners in de eerste twee weken verwacht ik in de derde loodzware week vuurwerk. Die mannen moeten toch een keer gaan koersen. De parcours bedenkers zullen volgend jaar de zware etappes meer moeten spreiden ovet de drie weken. 

Maar eerst uitrusten en de beentjes los gooien op maandag, dan de dood of de gladiolen in de dinsdag etappe (5200 hoogtemeters) naar Monte Bondone in de Italiaanse Dolomieten. Later deze week staan bergop aankomsten Val di Zoldo en Tre Cime di Lavaredo op de menukaart. Met als toetje een individuele tijdrit bergop, deels over een mega steil geitenpad naar Monte Lussari. Rome is nog ver...

Ab+