Een kleine week per jaar dreunt Amsterdam op zijn grondvesten. De tijd dat ik op DJ Solee in ‘de Balie' indruk maakte op de dansvloer is inmiddels lichtjaren geleden. Ik kan helaas niet langer staan dan 5-10 minuten, laat staan dansen op ADE. Ook borrels, recepties, drie oktober, concerten, wachtrijen en Koningsdag zijn lastig en lichtelijk confronterend. Meer dan 500 meter lopen is niet bevorderlijk voor mijn rechterbil, komend uit mijn rug, met uitstraling naar been en voet. De dag erop moet ik het bekopen en dat is het me niet meer waard. Een prik op de pijnpoli vorige maand moet, hoop ik, nog indalen. Fietsen gaat daarentegen gelukkig nog best goed.
Toch wilde ik het ADE feestje niet ongemerkt voorbij laten gaan. Terwijl een sterk uitgedunde vriendengroep voor de zoveelste keer naar Dimitri en Isis afreisde op Kaap, nam ik genoegen met de film, Dance Kid, in de Melkweg.
De IC-trein van 16.47u bracht mij op een bomvol Amsterdam-Centraal. De eerste herfststorm - de naam ben ik even kwijt - raasde met veel regen en wind door de hoofdstad. Toch ging ik op zoek naar de OV-fietsstalling. Deze hadden ze goed verstopt - bordjes?! - in het doolhof dat Amsterdam Centraal heet. De zoektocht leverde niks op. Geen vrije OV-fietsen meer. Je gaat toch niet fietsen met dit hondenweer! Ik moest noodgedwongen, met duizenden andere vertierzoekers, gebruik maken van het openbaar vervoer. Mijn idee om eindelijk eens de Hollandse school architectuur te bekijken kon direct uit het raam. Met een fiets ben je immers veel flexibeler en vrijer dan opgestapeld in een bomvolle metro of tram. Ook het mogelijke intieme dansfeestje bij recordstore ‘InDeep ‘n’ Dance records’ aan de Rozengracht kon ik op mijn buik schrijven. Een nat pak werd mij nu wel bespaard. Toch? Deze haalde ik echter alsnog door het verwisselen van het Leidseplein met het Rembrandtplein op de OV 9292-app.
Op het Leidseplein had ik met mijn zoon Job afgesproken bij restaurant Full Moon Garden. Ondanks een valse menu-start, alsnog lekker Aziatisch gegeten. We bespraken zijn journalistieke ambities, maar ook lichtere zaken dan zijn Master aan de VU passeerde de revue. ‘Waar was jij toen Joling bekendmaakte de Toppers te verlaten’? Na het eten zocht ik mijn weg door de plensbuien naar de Melkweg. Ik moest al gauw constateren dat een dance-film nooit mijn dansmoves op gijzelende minimal-beats in een dampende club kan vervangen. Kort samengevat; een topavond.
Gelukkig maakte de zonnige presentatie van de Tour 2027 eerder deze week veel goed. Terwijl de wereld in brand staat, brengt de Tour ieder jaar de zomer.
Ab+
