De boot richting Terschelling leek wel een partyboot. Het is weekend, maar het Oerol publiek is helaas al jaren in verval. Dronken 40+ die op Snollebollekes op tafel van links naar rechts bewegen. Een Oranje Mars bleek tot mijn geluk achterwege. Gezellig, maar niet aan mij besteed. Gelukkig is de boot groot genoeg. Ik vond een plekje buiten in de schaduw met uitzicht op de prachtige Waddenzee. Mijn feestje begon toen ik met mijn verrekijker een bruinvis (!) en twee spelende zeehondjes op het glinsterende water spotte.
Nog amper voet aan wal of de eerste voorstelling van onze jaarlijkse onze cultuurproeverij stond op punt van beginnen. Ing zocht een plekje in de ellenlange rij op een verlaten industrieterrein. Ik vond gelukkig een verdwaalde stoel bij een loods. Even later toen we naar binnen mochten, sloot ik aan. ‘Not Quichot’ was een Wim T. Schippers- like - God hebben zijn ziel - voorstelling. De act was bizar, chaotisch en vaag. Vijf personages die ‘Q’ menen gekend te hebben, halen herinneringen op naar zijn vermeende dood. Waar het over ging, geen flauw idee. Bestond hij wel, wie was Q? Geen Clue! In de ‘pauze’ ging de muziek keihard aan en werd het publiek deel van de voorstelling. Hoe de voorstelling af liep, zouden we nooit weten, want ik had het wel gehad, na zoveel flauwekul..of toch briljant theater?
We hadden dit jaar een geweldig huisje. Ik mag wel zeggen dat het het mooiste onderkomen is uit onze 30-jarige Oerol geschiedenis. Voor ons huisje huppelden twee jonge Friese zwarte paarden met op de achtergrond de schaapjes op de dijk. Rondom het huis scharrelden wollige Barnevelders.
Op zaterdag, rond het middaguur, stond een dansvoorstelling gepland. Onder aan de Heister Dijk werden we persoonlijk opgehaald in het veld door vijf jonge dansers. Hand in hand vormden we een slinger en zochten een plekje op de tribune. De intense dansmoves, gepaard met opzwepende muziek brachten ons in opperste vervoering. Ik persoonlijk was tot tranen geroerd door het innige samenspel van de dansers en de symbiose met de muziek. Het symboliseerde een betere wereld voor iedereen.
Ook onze tweede dansvoorstelling was geweldig. De setting, een open veld in het bos tegen de duinen aan, was schitterend. Vijf jonge dansers kwamen èèn voor èèn uit de duinen gerend. Wat volgde was een weergaloze, energieke, moderne dansact op bombastische techno muziek met prachtig ingebouwde stiltes.
Bij de ‘Rustende Jager’ in Formerum genoten we na van de heerlijke dansvoorstelling.
Oerol vierde dit jaar zijn 45-jarig bestaan. 45 jaar lang een uniek cultureel feestje op een magnifiek eiland waar kunst en natuur elkaar - en ons - omarmen.
Ab+
