Posts tonen met het label rvv. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rvv. Alle posts tonen

Ons heilig wielerweekend

Ook dit jaar zakten we af naar het wielergekke België voor de heilige week. Vlaanderen was nog in twijfel over de vorm van Wout van Aert voor de aanstaande Ronde van Vlaanderen. Vorige week in Dwars door Vlaanderen kon hij, na een mooie Visma-coup, eigenlijk niet verliezen. Het werd een anticlimax. Nielsen Powless zette de Visma-bijtjes in hun hemd. Wout werd tweede. 

Een riante villa met twee opgeviste zeecontainers (!?) in de tuin was ons onderkomen in Zulte. We kwamen hier aan na het traditionele laad-gepruts van Dien. Witte kon gelukkig weer fietsen en had een mooie route inclusief de beklimming van de iconische Kwaremont uitgestippeld. Dien zit nog in zijn ‘chasse patate’ maar nog steeds met het geloof ooit te kunnen aansluiten. Bun heeft al jaren letterlijk pap in de benen en bestuurt de comfortabele bezemwagen. Dit jaar een splinternieuwe VW Arteon.

Na een voedzame lunch hengelden we onze fietsjes uit de auto. Vervolgens zochten we onze weg door het prachtige Vlaamse land richting de Kwaremont. Superknecht Tiem hield zoals gewoonlijk die Witte en Ab+ richting de Kwaremont uit de vuile wind. Echter op de iconische klim liet hij ons doodleuk achter. In extremis wist ik die Witte te passeren. Maar werd vervolgens door hem doelbewust in de hekken gereden. Of nam ik wat te enthousiast het gootje om de killing kasseien te mijden? 

Vrijdagavond fileerden we met veel gemak de bizarre politiek van narcist Trump. Ook onze oude premier Markie Mark moest het ontgelden, maar de stevige kritiek aangezet door drank en drugs werd door sommigen toepasselijk weggelachen.  

Op zaterdagochtend was topoverleg omtrent het plan de campagne op zondag, de dag van de Hoogmis. We waren er snel uit. Copy/paste van vorig jaar. Koers kijken op de Oude Kerk Kruisberg in Ronse waar de renners twee keer passeren. Na het topoverleg werd het hoog tijd om ons onder te dompelen in de koers. In Oudenaarde, het centrum van de Ronde, laafden we ons aan de Gentse Strop, Belgische bitterballen met stoofvlees en de vele exclusieve fietsjes van de RVV-cyclo.



Na het haute cuisine pasta gerechtje van Witte zaterdagavond doken we onder in de schimmige spelletjeswereld van Timo. ‘Zet in en win’, ‘Flamme Rouge’ en ‘Ticket to Ride Europe’ was slechts het topje van de spelletjes-ijsberg van Tiem. Met ijzeren hand nam hij de regie in handen. Nieuw verzonnen spelregels werden direct in de kiem gesmoord. Bewust of onbewust wisten sommige spelers toch de boel te flessen. Op ervaring won Tiem met overmacht alle spelletjes. Of was het toch zijn hoge IQ wat de doorslag gaf? Onder het spelletjes geweld namen we elkaar spelenderwijs de maat. Gelukkig heeft geen ons last van (voor)oordelen, Trumpiaanse trekjes en ‘the right to have no opinion’….Ook andere oude stoïcijnse wijsheden zoals ‘twee oren, èèn mond’ werden met voeten getreden. Het is dat we elkaar al meer dan 45 jaar kennen..

Op zondagochtend, na een ritueel geslachte wieler-eclair, stelden we een aantal quiz vraagjes samen over de Ronde om te kijken wie de grootste wielernerd is. Een keer raden wie de winnaar was.

Wie wint dit jaar de heroïsche strijd, Pogi of MVDP? Kan van Aert mee met de grote twee? Dat waren de twee grote vragen voor de hoogmis op zondagochtend aan het ontbijt. Op TV zagen we nog net hoe MVDP zich sierlijk en toverend presenteerde op de fiets in startplaats Brugge. De concurrentie stond al 3-0 achter. Even later bereikten we met militaire precisie de oude Kruisberg bij Ronse. Een toplocatie waar we de RVV twee keer konden aanbidden met op loopafstand een giga scherm, een mooi park en Belgische Koek-en-Zopie. 

De koers werd zoals verwacht een tweestrijd tussen Pogi en MVDP. Vroeg in koers viel Mathieu, gelukkig zonder erg. Even verderop in de wedstrijd zat een onoplettende Mathieu van Poel te ver op de 2e doorkomst Kwaremont. Maar met veel machtsvertoon kwam MVDP weer terug op het wiel van Pogacar. Even verderop hetzelfde scenario, op de Berendries. Kort daarna passeerden voor onze neus de twee titanen in elkaars wiel. Maar twee cartouches bleek teveel. Toen Pogi demarreerde op de Kwaremont stond Mathieu geparkeerd. Wout was, na een klein schietgebedje in het kapelletje van Zulte, weer Wout. Hij deed mee in de diepe finale en werd uiteindelijk vierde achter Mathieu. 

Volgende week knalt Mathieu over de kasseien in Parijs-Roubaix. Kan Pogi zijn karretje aanhaken?

Het was ondanks het verlies van Mathieu wederom een onvergetelijk vriendenweekend.

Ab+ 

Tiskuurs!

Terwijl het Russische leger in Oekraïne lukraak onschuldige mensen op straat executeert zijn vijf mannen, verkerende in een midlifecrisis, op weg naar een ander historisch slagveld, West-Vlaanderen. Op de achtergrond in de auto klinken de intense klanken van Studio Brussel - insomnia. Het lieflijke Vlaanderen was het grootste slagveld in WO I. Eén dag per jaar is Vlaanderen ook de host van het grootste wielerfeestje van het jaar. Waar Oekraïense strijders vechten voor hun leven en vrijheid streed wielerheld MVDP voor de overwinning in de Ronde van Vlaanderen. Het contrast kon niet groter zijn. 

Maar voordat MVDP het strijdtoneel betrad moesten Tiem en ik zelf in het zadel op de vele legendarische klimmetjes zoals 'de oude Kwaremont' en 'de Paterberg'. Na een overwegend soepel verlopen koers -  op twee mechanische defecten na - van 75 kilometer was ons respect voor onze wielerhelden nog groter geworden. De steile beklimmingen met kasseistroken die elkaar in hoog tempo opvolgde waren killing. Tiem eindigde nog wel op het podium van de RVV-cyclo na een sterke leadout van Ab+. We fêteerden onszelf na de finish met een Kwaremont en een broodje worst op het historische plein van Oudenaarde. 

Ook in het huisje van de lieftallige Leen - kan niet haar echte naam zijn - woedde een bloederige strijd. Vijf snurkende vijftigers gingen elkaar te lijf voor vier slaapplaatsen. Bij het grote empathische onvermogen van vriend Bun delfden Dien en Witte na een uitputtingsslag het onderspit. Bun ging er met het kingsize bed vandoor. De anderen namen genoegen - deels uit vrije wil - met een te dun matje in de gesoigneerde badkamer en de bank. 


Op de wedstrijddag - zondag - stond iedereen 'uitgerust' aan de start van de Ronde van Vlaanderen. Na wat rek- en strek oefeningen onder leiding van Witte genoten we van een ontbijt van 3500 calorieën met uitzicht op de Taaienberg. Het stapelen was begonnen. Nu was het zaak ons energielevel op peil te houden met kratjes bier, pannenkoeken en M&M's. Op de achtergrond sprak José de Caluwe van Sporza de hoop uit van een wederom heroïsche strijd in de hoogmis 2022. 

José had niets teveel gezegd. Met bier en een groot wielerhart zochten we een plekje op de steile Taaienberg niet ver van ons huisje in het brandende middelpunt van de RVV. De strijd ontplofte voor onze ogen. Wielerhelden Poga en MVDP bleven samen over en reden kop over kop naar de streep in Oudenaarde. Daar begon een zenuwslopend pokerspel tussen de twee waardoor twee achtervolgers 150 meter voor de finish (!) nog aansloten. Uiteindelijk ging MVDP de sprint op tijd aan en won in een zinderende finale zijn tweede Hoogmis. Met tranen in onze ogen zagen we de glorieuze overwinning op een levensgroot scherm met duizenden wielerfans onder aan de Taaienberg. We besloten Vlaanderen - met wederzijds goedvinden - na dit onvergetelijke wielerfeest met veel liefde - en zonder strijd - te 'annexeren'. 

Ab+