Het Puntje

De eerste etappe was naar Het Puntje in Wassenaar.  Het duel werd beslist in een millimetersprint. Ab+ wist met een machtige jump zijn voorwiel net voor Ing over de meet te trekken. Het naaktstrand hier is nooit ver weg. Een opa - omgeven op het terras door vrienden en kleinkinderen - stond op van zijn stoel, trok zijn zwembroek uit, schudde het zand van zijn zaakie, haalde een handdoek door zijn bilnaad en trok een droge onderbroek aan. Blijkbaar de gewoonste zaak van de wereld want niemand van het gezelschap keek op of om.

Het Puntje - heet het eigenlijk zo? - is een no-nonsense strandtent aan het strand richting Scheveningen. Prachtig, maar je moet wel geduld hebben. De self-service - al voor corona - blijft voor mij een showstopper. Ing zweert daarentegen bij het mooie puntje. Heb je net een stukje gefietst, wil je een bakkie, moet je eerst minimaal een kwartier in de rij staan voordat je een mooi plekje op het terras met je voetjes in het zand kan uitzoeken. En heb je eindelijk een bakkie met wat lekkers gescoord word je door een kudde honden lastig gevallen die het gemunt hebben op je worteltaart. Je wordt wel gedwongen te onthaasten. In de vakantie kan dat nooit kwaad.

De tweede etappe - het Puntje naar Kijkduin - was een etappe voor de vluchters. Ing was al vroeg in de etappe ervandoor gegaan om in Kijkduin een frisse duik te nemen. Ab+ had het nakijken en zocht een goede lunchplek in het opgeleukte Kijkduin. Te leuk wat ons betreft en even verderop vonden we richting Monster Beachclub Birds. Het broodje kippendijen en Italiaanse tosti (?!) zorgde voor de broodnodige energie om de laatste etappe naar 's-Gravenzande - of all places - nog alles te geven. Daar hadden we onze eerste date met 'Vrienden op de fiets', een luxe chalet op een 'woonwagenkamp' inclusief volle ijskast voor een habbekrats. Ik kwam als eerste over de finish in 's-Gravenzande. Ing was een goede tweede. Hier in het Westland is het boerenprotest tegen het stikstofbeleid springlevend. Aan iedere lantaarnpaal of megakas een omgekeerde Nederlandse vlag om de bevolking te intimideren. Ik voelde voor het eerst de kloof tussen de stad en het platteland. Ik was dan ook op mijn hoede bij iedere trekker die langs scheurde. Voor je het weet heb je stront aan de knikker. Dat belooft overigens niet veel goeds wanneer stad en platteland elkaar ontmoeten op het strand zodra metrolijn Rotterdam - Hoek van Holland later dit jaar wordt geopend.

Na bliksem bezoeken aan het Keringshuis - mega waterkering - en het strand in Hoek van Holland vertrokken we weer op de fiets naar het vrije Westen.

Ab+


Mad world

Klimaatverandering, de toenemende kloof arm en rijk, chaos op de woningmarkt, vluchtelingencrisis, stikstof crisis, stijgende prijzen, gascrisis en te weinig personeel. Zomaar een paar problemen - uitdagingen zoals je wilt - van deze tijd. Je moet van goede huize komen wil je hier niet aan onderdoor gaan. Mijn stoïcijnse mindset helpt hierbij. Jij bepaalt hoe je op dingen reageert en focus op wat je wel kan kan controleren.

Oorlog in Europa. Velen hielden het niet voor mogelijk anno 2022, maar hadden buiten narcist Poetin gerekend. De onberekenbare Poetin viel in februari 2022 Oekraïne binnen met de droom het oude Russische rijk te herstellen. Inmiddels bestookt tiran Poetin Oekraïne al een half jaar, maar het einde is nog niet in zicht. De Oekraïense bevolking verzet zich hevig die een handje worden geholpen door de naïeve Europese bondgenoten die decennialang Poetin hebben onderschat en alleen aan hun portemonnee hebben gedacht. Door de oorlog gaan de prijzen van gas en sommige voedingsmiddelen door het dak. De inflatie (ruim 10%) maakt de kloof tussen arm en rijk nog groter. Terwijl bedrijven  - o.a. Shell - miljarden winst maken kan deel van de bevolking lastig rondkomen. Tel daarbij op het zwalkende beleid van de overheid en de gemoederen raken - zeker in deze zomer - oververhit.

In eigen land is de stikstof crisis een heet hangijzer. Stikstof die grotendeels door de boeren wordt uitgestoten bedreigt onze natuur. Waarom moeten wij eigenlijk zoveel vlees  - 70% voor de export  -produceren? De regering heeft out of the blue een kaartje de wereld ingeslingerd waarop staat waar boeren moeten verdwijnen. Rutte noemde dat kaartje later in plat Haags 'ruk'. Na publicatie voelen de boeren zich (al snel) genaaid en zetten de samenleving onder druk met onbezonnen acties zoals de bedreiging van ministers en blokkeren van snelwegen. De omgekeerde Nederlandse vlag is hun symbool. Deze wordt ook uit algemene onvrede gebruikt. De mensen zijn de overheid zat, de ontevredenheid groeit. Het vertrouwen is na de toeslagen affaire, Groningen en de leugens van Rutte tot een nulpunt gedaald. Ook bij dit dossier maakt de overheid onder Rutte fouten. Rutte & co. hebben te weinig ballen om moeilijke en doortastende beslissingen te nemen. Oké, de boeren zijn veruit de grootste boosdoeners, maar waarom ook niet de KLM, het verkeer en de industrie meenemen in het overall plan - CO2 beprijzen? - om de natuur en het klimaat te beschermen? In dat geval creëer je meer draagkracht. Daarnaast moeten boeren meer hun - alom geroemde - boerenverstand gebruiken.  De harde euro's in de hele verrote boerenketen - supermarkten, groothandel etc. - is toch niet belangrijker dan onze natuur? supermarkten - zijn Overigens schijnen de acties van de boeren niet zo spontaan te zijn. De grootste veevoeder van het land lijkt op de achtergrond een dubieuze rol te spelen.


In de VS zijn ruim anderhalf jaar na de 'staatsgreep' tijdens een hoorzitting meer details vrijgegeven van de bestorming van het Witte Huis op 6 januari door Trump-aanhangers. De werkelijkheid is nog erger dan ik dacht. Vice-president Mike Pence - last man standing tegen Trump - heeft de VS behoed voor een staatsgreep. Idioot Trump wilde onder andere fake kiesmannen inzetten en zijn fucking aanhang scandeerde 'Hang Mike Pence'. 

De VS wordt gegijzeld door bejaarden die terug naar de jaren 50 willen. Deze religieus conservatieven vinden door hun vastgeroeste opvattingen geen aansluiting bij jonge kiezers. Het hooggerechtshof - veelal conservatieve rechters door Trump aangesteld - heeft abortus weer verboden wat de polarisatie weer heeft vergroot. Het conservatieve opperhoofd Trump schijnt in 2024 zich weer verkiesbaar te stellen voor president. Het is te hopen dat één van de vele rechtzaken hem nekt al leidt dat tot politiek geweld. Lukt dat niet dan kan de  wereld zijn borst nat maken in 2024 en beyond.

In de UK nekt een lange reeks van schandalen clown en PM Boris Johnson. De druppel was het liegen over een vermeende grensoverschrijdend gedrag van een collega. Eerder werd 'partygate' hem bijna fataal. De feestjes in zijn ambtswoning tijdens corona waren wel jolly good, maar tegen het zere been tegen een bevolking die zich aan een strenge corona lockdown moest houden. Het liegen is een patroon en kost hem terecht de kop. Waarom Rutte dan nog regeert mag Joost weten. 

De gevolgen van klimaatverandering zijn anno 2022 voelbaar. De bosbranden beginnen steeds vroeger in het jaar. De 500 jaar oude sequoia bomen in Yosemite National Park in de US worden bedreigd. In Italië droogt de rivier de Po op als gevolg van aanhoudende droogte. De aardappelen op de Nederlandse akkers zijn al gekookt, zo heet en droog is het. In de media lezen we van grote overstromingen in Sydney en heftige regenval in Rio.  Maar de urgentie dringt toch onvoldoende door waardoor armere landen en hun bevolking het onderspit moet delven. Steek je hand in eigen boezem, maar een overheid die moed toont kan daarbij een handje helpen.

Ab+

Tour van Vleuten

Na de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix voor vrouwen werd na lang zeuren eindelijk een echte Tour de France gereden voor vrouwen, Tour de France Femmes, georganiseerd door de ASO. Na de eendagskoers 'La course' is er dan eindelijk in Frankrijk weer een echte meerdaagse wedstrijd voor profwielrensters. 

De grote favoriet voor de eindzege was Annemiek van Vleuten, die mid Juli ook al de Giro Donne wist te winnen. Zij wint de meeste meerdaagse wedstrijden bergop waar ze aan de start verschijnt. Echte concurrenten voor de eindzege had ze eigenlijk niet of het moest Marta Cavalli of de Spaanse kampioene Margarita Victo Garcia zijn. 

Annemiek van Vleuten maakte die favorietenrol volledig waar. Waar Vingegaard nog een ploeg nodig had voor de eindzege in de Tour, deed van Vleuten het helemaal zelf. Met grote overmacht won ze de eerste Tour de France Femmes. De vlakke ritten werden een prooi voor 'good old' Marianne Vos, de goedlachse Deense Cecile Ludwig, de Zwitserse Reusser en sprintster Wiebes.

Van Vleuten reed zoals verwacht in de voorlaatste (berg)etappe in de Vogezen iedereen op een hoop. Op ruim 60 kilometer (!) voor de finish ging ze op de pedalen staan. Demi Vollering kon in eerste instantie nog volgen maar op een versnelling van Annemiek in de laatste kilometer van de Col du Platzerwasel moest ze passen. Demi Vollering werd uiteindelijk tweede op ruim 3 minuten. De rest werd gedeclasseerd  op ruim 5 minuten.  Er stond geen maat op het trainingsbeest Annemiek. En dat nadat de 39-jarige de eerste dagen van de Tour nog doodziek was. Ze was ziek als een hond en hield niks binnen. Vreemd genoeg profiteerde de concurrentie niet in die eerste dagen. 

Bovenop de Grand Ballon bij de finish was ze niet eens buiten adem. Voor haar was het niet meer dan een een trainingsritje. Haar trainingen zijn veelal nog zwaarder dan de 3 cols met in totaal 3000 hoogtemeters in deze bergetappe in de Vogezen. Annemiek had dit jaar al 19.000 kilometer op de teller, van Aert - inclusief de Tour - 20.000, om maar aan te geven wat een fenomeen ze is. Ook op watts per kilogram scoort ze hoog. De rest van de dames kwam volledig kapot over de finish op de Grand Ballon. Annemiek stond zo blij als een kind op het podium en kreeg de gele trui op haar ranke schouders.


In de laatste etappe werd van Vleuten na materiaalpech door vrijwel alle ploegen onder druk gezet. Vlak voor Ballon d' Alsace kwam ze op 35 seconden te zitten. Maar op het begin van de klim reed zij met twee vingers terug naar de kop van het peloton. Op de laatste klim naar La Super Planche de Belles Filles was ze wederom een klasse apart, hoewel Vollering in de buurt bleef.

Tour de France Femmes kreeg volop media aandacht en ook de grote schare fans langs de weg bewees het succes van deze eerste vrouwen editie. Het vrouwenwielrennen heeft met deze Tour grote stappen gezet. Ik hoop dat het veel jonge meisjes geïnspireerd heeft om te gaan fietsen en te dromen. De impact voor de vrouwensport is levensgroot, net als het succesvolle en hoogstaande EK voetbal voor vrouwen in de UK. De dieptepass van Walsh en het subtiele lopje van Toone waren van wereldklasse. Annemiek's droom werd in ieder geval werkelijkheid, winnen in het geel bovenop La Planche des Belles Filles.

Ab+



La dolce vita II

In de ochtend haalde ik met mijn MTB verse croissantjes door het loop annex fietspad af te rijden direkt langs het Comomeer. Een kadootje bij de opkomende zon en de daarbij schittering op het water. Een cappuccino tussen de lokalen in de plaatselijke Sportsbar (?!) die onderling de klusjes verdelen riep bij mij het ultieme vakantiegevoel op. 

Na het rondje hardlopen van Ing langs het meer en het 'uitslapen' van Job genoten we van het ontbijt op ons terras. Waarom hebben we dit prachtige huis maar voor vier nachten geboekt gvd? 

Voordat we verder trokken naar de Ligurische kust maakten we een boottocht naar onder andere Veranna waar we de imposante Villa Monastero bezochten. In de botanische tuin bezaaid met Romeinse zuilen, eeuwenoude bomen en beelden ontmoetten we aan een marmeren tafel de wereldberoemde Amerikaanse schrijver Stephen Bonelli die net het script van zijn play 'Socrates' had afgemaakt. Na wat filosofisch geleuter over zijn toneelstuk over wie is nou wiser, Plato of Socrates, zochten we onze casa weer op. 

Alvorens we met tranen in onze ogen afscheid namen van het Comomeer en afzakten naar de Ligurische kust bezochten we met 38 graden de beroemde Villa Balbianelli. Met een paar mooie instapics van de prachtige botanische tuin op zak zochten we snel verkoeling in onze vervangende auto. Viel verdomd niet mee om zijn automatische snufjes te doorgronden of is het de leeftijd?

Na tweeëneenhalf uur kachelen bereikten we onze casa Sofia in het ieniemienie bergdorp Vignana met een prachtige view op Levanto en zijn kustlijn. Net als heel Europa ging ook Levanto gebukt onder de tropische hitte. Misschien waren onze 'gesprekken' daarom wel af en toe verhit. Geen airco in de casa maar twee fans brachten de broodnodige verkoeling. In de ochtend en in de avond lag onze casa sowieso uit de zon. 

We waren hier gekomen voor Cinque Terre. Half jaren negentig hebben Ing en ik de vijf prachtige kustdorpjes tegen de rotsen over het voetpad bezocht. Dat zat er gezien de ziedende hitte en mijn gesteld niet in. Overigens gingen Job en Ing gezien de hitte ook liever met de boot. Gelukkig maar want op de boot zagen we in de verte twee dolfijnen synchroonzwemmen. Helemaal niet gelopen? Ja hoor, Ing en Job naar Bonassola en ab+ pakte il treno.

Al snel hadden we na dagje spiaggia of Cinque Terre onze stamkroeg gevonden, La Vineria aan Piazza Staglieno. Nog nooit zo'n lekker en uitgebreid van een aperitivo genoten. Bij het horen van Duran Duran 'save a prayer' als achtergrondmuziek was ik helemaal verkocht. Ik was alleen minder gecharmeerd van de stinkende sigaret in mijn gezicht van de Italiaanse mama die op mijn schoot zat (?!). 

Na een hotline met mijn prive monteur - dank je Peter - bracht de technisch hoogbegaafde Toyota Carolla ons na Levanto naar Agriturismo Il Milin, even buiten Asti. Voor een appel en een ei genoten we van de vers gemaakte streekproducten en het grote zwembad. Na twee donder en bliksem nachten trokken we afgekoeld via een tussenstop in La douce France (Bèze) inclusief een doos vol eclairs huiswaarts. 

Ab+

Tour de Jumbo-Visma

Jumbo-Visma heeft eindelijk zijn Tourzege binnen. Roglic verspeelde voor mijn ogen  in 2020 op de laatste dag een voorsprong van 57 seconden aan Pogacar die in de afsluitende tijdrit La Planche des Belles Filles opknalde. Dit trauma werd zondag 24 juli 2022 in Parijs recht gezet door de Deen Vingegaard. Hij mocht op de Champs-Elysees de gele trui ontvangen na een ijzersterke Tour. Na de tranen bij de ploegvoorstelling in Tivoli, Kopenhagen volgde de tranen in de armen van 'patron' Wout van Aert - hield het zelf ook niet droog - vlak na de afsluitende tijdrit in Rocamadour op zaterdag. 

De verrassend sterke Deen liet Pogacar in de Alpenrit naar Col du Granon verbouwereerd achter. Pogacar stond dankzij van Aert geparkeerd op de flanken van deze monsterlijke klim. De inzinking op de iconische Col de Granon kon hij niet meer repareren in de Pyreneeën. Wat hij ook probeerde de frêle Deen van Jumbo-Visma bleef gemakkelijk in zijn wiel. 

Maar de echte held van de Tour de France 2022 was Wout van Aert. Hij excelleerde op alle vlakken. Hij won de afsluitende tijdrit in Rocamadour, vloog naar de finish in de heuveletappe naar Calais en offerde zich op om verzopen ploeggenoten weer terug te brengen naar de kop van de wedstrijd en draaide persoonlijk - in dienst van Vingegaard - de nek om van Pogacar in de Alpen. En passant gaf hij één van zijn groene truien aan een supporter die zijn pompje aan van Aert had geleend in de afdaling na de finish. Wout van Mars mocht in Parijs ook een grote prijs ophalen, de groene trui. Hiermee kwam zijn droom uit. Wat heb ik genoten van drie weken lang koers! 


Jumbo-Visma domineerde deze Tour  zoals geen ploeg ooit in de geschiedenis heeft gedaan. Het sterrenensemble boekte in totaal 6 ritzeges en pakte de gele, de bolletjes en de groen trui. Jumbo-Visma heeft in navolging van Totaalvoetbal het Totaalwielrennen uitgevonden waar andere ploegen jaloers naar zullen kijken. Pogacar zal zijn energie over het hele seizoen beter moeten verdelen en zijn bavoure  moeten beteugelen. Alleen jammer dat de Nederlandse ploeg maar één Nederlander in de Tourploeg telde. Er moet altijd ruimte zijn voor verbetering, zelfs bij Jumbo-Visma. 

Ab+



 

La dolce vita

Na lang wikken wegen - Kroatië, Griekenland en Scandinavië - vonden we het weer eens tijd voor Italië met vakantie. De insta account 'Lakecomo_boat' trok ons over de streep. 

Maar voordat we konden genieten van het Comomeer, maakte we een tussenstop in het Zwarte Woud. De Volvo had zich kranig geweerd. Mijn vrouw hield toen al haar hart vast bij de aanstaande (file) voor de Gotthardtunnel. Mijn vrouw kreeg - gebeurt niet vaak - gelijk. Mijn Volvo maatje - volgend jaar 10 jaar jubileum - vond het in de file naar de Gotthardtunnel welletjes. Hoezo zijn we eigenlijk via de Gotthardtunnel gegaan? Na wat gesputter en stank was ik blij dat we de Volvo in het plaatsje Wassen konden 'parkeren'. 

Na een analyse van Pierre van de Pannenhilfe - via de ANWB - en double check met mijn privé-monteur thuis werd de Volvo op de trailer getakeld. De tranen sprongen in mijn ogen na zoveel ondraaglijk leed. 

Na €25 beltegoed en 3u aan de telefoon met de ANWB en de ING  - thanks Ing - konden we in Airolo (IT) de volgende dag een vervangende auto ophalen. Nu nog een slaapplaats in gehucht Erstfeld, vol met gestrande vakantiegangers... Naast de garage waar de Volvo stond uit te huilen vonden we Gasthuis 'Albert' die ons wel onderdak wilden bieden voor een astronomisch Zwitsers bedrag. We zochten die avond troost bij twee op leeftijd zijnde maar vermakelijke Rotterdammers die vanuit Zuid-Italië twee motoren aan gort hadden gereden. 


Mijn vrouw die al wilde interrailen kreeg haar zin. De volgende ochtend gingen met de trein naar Airolo, een adembenemende reis door het Gotthard gebied. Na een kort handgemeen met de taxichauffeur, stond in Airolo een Toyota Corolla station klaar die ons naar Pianello dello Lario aan het Comomeer bracht. Ik moet denken aan 'mijn' stoïcijnse leer, hoe meer we worstelen hoe groter de voldoening als iets wel lukt. Zo voelde het ook toen we ons ons stijlvolle vakantiehuis met Romeinse bogen zagen. We voelden ons gezegend met het prachtige oude wijnhuis inclusief kingsize balkon met panorama view op het Comomeer en strandje op 50 meter. La dolce vita lacht ons toe. 

Ab+

Coup de Jumbo-Visma

Vanuit mijn mancave zie ik tot mijn verbazing de ongenaakbare Pogacar kraken in de koninginnenrit in de Alpen. Het spervuur van aanvallen van Jumbo-Visma wierp uiteindelijk zijn vruchten af. Het masterplan werd door Vingegaard vakkundig afgemaakt. 

De steile slotklim, col du Granon, was de scherprechter. 35 jaar na dato - Greg  Lemond onttroonde een chagrijnige Bernard Hinault - was de iconische berg weer in het parcours opgenomen. Het 'non' van Bernard Hinault  - De Das - werd eindelijk overruled door de Tourorganisatie. 

Op deze monsterlijke Col stond Poga geparkeerd bij de zoveelste demarrage van Vingegaard die de etappe won. Vier kilometer onder de top reed de Deen Poga verrassend de vernieling in. De Sloveen verloor bijna drie minuten en de gele trui. 

Jumbo-Visma legde vanaf de start het vuur aan de schenen van de UAE ploeg met topfavoriet Pogacar. De coup begon bij de demarrage bij de start van van Aert met Mathieu van der Poel (!). Daarna was het aan de beurt aan locomotief Laporte die mee sprong met een ander groepje - onder andere Quintana en Barquil - wat later samen smolt met van Aert en Mathieu van der Poel. MVDP zou overigens bij de eerste verkeersdrempel afstappen. Hoogtestages werken blijkbaar niet bij iedereen. 

Daarna was het de beurt aan de gedegradeerde kopman Roglic die zich als een baksteen naar beneden smeet in de afdaling van de Télégraph. Het bleek dat Laporte was vooruit gestuurd om Roglic in de afdaling op te vangen. Hierbij werd Poga onder druk gezet en geïsoleerd. 

Geïsoleerd of niet, Poga nam vreemd genoeg het initiatief op de volgende loodzware klim, de Galibier. In de afdaling bracht van Aert van Mars  - zich ook terug laten zakken - de groep Roglic met onder andere Gaudu weer terug bij Vingegaard en Poga. Daarna werd het 'peloton' onder druk van Jumbo-Visma weer uit elkaar getrokken. Voor de beklimming van Col de Granon - 2413 meter - blijven alleen Vingegaard, Poga, Thomas en Roglic over. Om en om demarreerden Vingegaard en Roglic. Waarom Poga op iedere scheet van Jumbo-Visma - zeker die van Roglic - moest reageren mag Joost weten. Daarmee heeft de (te) zelfverzekerde Sloveen zijn hand overspeeld. Overmoed? Daarnaast was de energiehuishouding duidelijk niet op orde bij de Sloveen. Maar wat een koers..! 

Parijs is nog ver… 


Ab+