Voorspel Tour 2022

De Tour de France wordt dit jaar afgetrapt met een individuele tijdrit in Denemarken op 1 juli. Mijn koffer - en die van mijn broer - staan al klaar. Geel gepimpt fietsje gaat natuurlijk ook mee. Nu maar hopen dat in de aanloop mijn vader geen brokken maakt. Afgelopen twee jaar was het iedere keer raak, gelukkig net op tijd was die ouwe hersteld. La Grand Boucle finisht drie weken later traditiegetrouw in Parijs op de Champs-Elysees. 

In de eerste week kunnen de favorieten hun borst nat maken. Er staat in Kopenhagen een technische individuele tijdrit van ruim 13 kilometer op het programma. In de 5e etappe moeten ze een mini Parijs-Roubaix overleven en in etappe zeven wordt de steile  Planches des Belles Filles beklommen. 

Na zijn showdown in de Giro is MVDP van plan om met name de eerste week te vlammen. Hij heeft zich - zo te zien op Insta - in alle rust en met veel plezier op de racefiets en op de mountainbike (?!) in Livigno en omgeving voorbereid. De technische ITT in Kopenhagen zou hem moeten liggen. Of toch een prooi voor zijn eeuwige rivaal Wout van Aert? Ik zal hem vooruit schreeuwen in de straten van de Deense hoofdstad. Ook de Mini-Parijs-Roubaix etappe belooft een duel te worden tussen de twee wielerfenomenen die met het hart koersen. Voor de rest zal MVDP zoals altijd koers maken als hij er zin in heeft. Ook kijk ik al uit maar de gepimpte Canyon fietsjes van Alpecin-Fenix. 

Daarna is het in de tweede en derde week aan de klassementsrenners in het hooggebergte. In de voorbereiding hebben zij hun uiterste best gedaan om elkaar te ontlopen. Roglic won met zijn zege in de Dauphiné pas zijn eerste ronde wedstrijd in Frankrijk. Een voorbode? Jumbo-Visma was met van Aert, Vingegaard en Roglic heer en meester in de Dauphiné. Met Vingegaard en met Roglic heeft de geel-zwarte formatie twee potentiële Tourwinnaars die samen misschien Poga aankunnen. Dumoulin is er niet meer bij gezien de ex-Girowinnaar  - na lang wikken en wegen - zijn fiets aan de wilgen gaat hangen aan het einde van het seizoen. 

Pogacar heeft zich zoals altijd voorbereid in eigen land, de ronde van Slovenië. Er reden nog meer renners rond in het thuisland van Poga, maar voor spek en bonen. In eigen land wordt het wielerfenomeen op handen gedragen. Eens te meer bewees hij in Slovenië dat hij de kloppen man is in de Tour. Met twee vingers in de neus ging hij met ploeggenoot Majka de bergen over. De rest was in geen velden of wegen te bekennen. Ineos heeft niet echt een renner die zich kan meten met Roglic en Pogacar, maar wel een sterk blok met Martinez, Yates en Thomas. Bernal is nog herstellende van een horrorcrash. Dark horse is de Fransman (?!) Vlasov. En wat kan Kelderman na een goede, maar onfortuinlijke - what's new? - Giro? Kan Groenewegen nog potten breken in de spint tegen landgenoot Jacobsen of de Belg Jasper Philipsen? Gaat van Aert zich mengen in de strijd om de groene trui? MVDP toch ook voor het groen? En kan de Mol een etappe pakken? Allemaal vragen om naar uit te kijken.

In de tweede en derde week van de Tour 2022 moeten de renners onder andere usual suspects als de Alpe d’Huez, Col de Galibier en de Col d’Aspin in respectievelijk de Alpen en de Pyreneeën beklimmen. Hier zal  de Vorentscheidung plaatsvinden. Maar hopelijk ontbrandt de Tour al de eerste week in de (waaier) etappe over de brug (18 km!) naar Nyborg of op één van de vele kasseienstroken in Noord-Frankrijk.

Mocht Poga op achterstand gereden zijn - bijna ondenkbaar - kan hij dit altijd nog goedmaken in de afsluitende tijdrit in Rocamadour op de voorlaatste dag. Op een nagenoeg vlak parcours zal de winnaar bekend worden van de 109e Tour de France. Vive le Tour! 

Ab+

Oerol 2.0

Na twee jaar afwezigheid maakte het Oerol festival zijn rentree op Terschelling. Het eiland Terschelling is weer het bijzondere decor van de kunstzinnige theatervoorstellingen van Oerol. Ik had het gevoel dat - ondanks de tegenstrijdigheden - Oerol Terschelling had gemist en Terschelling Oerol. 

Oerol of geen Oerol, tijdens de Oerolloze jaren waren we toch afgereisd naar ons favoriete eiland. In die twee jaar was 'bejaardentehuis' Hotel de Walvisvaarder ons geriefelijke onderkomen. We voelden ons als jonge vijftigers toch niet helemaal op onze plek. Daarbij was het hotel reteduur. Gelukkig konden we dit jaar een bescheiden vakantiehuisje huren. Het Libelle - of ANWB zoals je wilt - gehalte op het mini-vakantieparkje van het huisje was ook hoog, maar we zagen ze nauwelijks in het wild. 

Wij hadden dit jaar dubbel feest want mijn zoon was cum laude geslaagd voor zijn gymnasium. Van wie hij die wijsheid heeft mag Joost weten, maar we waren apetrots. 

Het paste allemaal net tot grote opluchting van mijn vrouw. De terugkeer van mijn feestende zoon uit Albufera, de examenuitslag, de herstellende keelontsteking van mijn dochter en de laatste afvaart naar Terschelling op vrijdag. Bij aankomst op 'ons' eiland konden we -  na traditiegetrouw wat gesteggel bij fietsverhuurder Zeelen - bij strandpaviljoen 'de Walvis' nog net genieten van het mooiste uitzicht van het noordelijk halfrond bij zonsondergang.

Founder Joop Mulder van het Oerol festival had helaas de corona perikelen niet overleefd. Het wonderlijke houten getijden kunstwerk - de Streken - bracht een prachtig eerbetoon aan Joop die ons zoveel vreugde heeft gebracht met 'zijn' Oerol festival. 

Ieder jaar voelt Terschelling aan als thuiskomen. De kolonie vissende Lepelaars, de eindeloze stranden, nukkige fietsenmakers, meevliegende Tureluurs en het glooiende duinlandschap kleuren het eiland. Dit jaar konden we dus gelukkig ook weer genieten van onze jaarlijkse dosis kunst met als absolute hoogtepunt de woordeloze voorstelling 'Exit'. Vier evenwichtskunstenaars 'verbouwden' samen op de choreografie van Piet van Dycke een huis op sensationele wijze. De bezwerende dans van de aimabele mannen en de opzwepende elektronische muziek ontroerde mij in grote mate. 

Op OM Oost - één van de vier (nieuwe) oorden - genoten we van het adembenemende uitzicht van Oost-Terschelling gelegen in Kingsize frietbakjes onder het gefluister van eiland  verhalen. Bij het Geitepark voelden wij het eiland in al zijn haarvaten tijdens 'Listen to the land'. De stilte, de wind die je gezicht aait, het geluid van de vogels, de bezinning, het zorgeloze en de schoonheid van een land bezaaid met wilde bloemen. Diezelfde middag werden we met onze voeten in het zand op 'de Betonning' in West-Terschelling  opgewarmd door Merol om ons vervolgens in de avond onder te dompelen in de dance scene van Club W midden op het eiland. Het Oerol festivalgevoel lijkt nooit weg te zijn geweest. 

Ab+

Tafeltje Dekje

Eén keer per week breng ik in Leiden voor Libertas maaltijden rond bij alleenwonende ouderen. In een Opel corsa XS van de zaak haal ik de maaltijdboxen op bij een verzorghuis. Met de op volgorde gestapelde boxen op de passagiersstoel scheur ik van deur tot deur om de hulpbehoevende oudjes een maaltijd en een smile te bezorgen. Na een half jaar moet ik nog steeds wennen aan het ‘moderne ‘Start Stop-systeem’ van de Opel Corsa. Prima om de planeet te redden maar schrik me nog altijd rot als de corsa weer (expres) afslaat. Ik ben immers een stinkende maar prachtige Volvo V70 gewend uit 2001. 

Aan de ouden van dagen was ik sneller gewend dan de Corsa XS. Mijn vader van 88 mag stronteigenwijs zijn maar de hoogbejaarden op de maaltijd lijst zijn ronduit makkelijk. Misschien mede door mijn strenge kennisgeving dat ze bij wangedrag - art. 3 Tafeltje Dekje - worden gecanceld. Dit betekent in oud-hollands dat ze hun eigen potje moeten koken. De ouderen op de lijst zijn om uitlopende redenen niet in staat om hun eigen potje meer koken. Echter sommige verdenk ik ervan om gewoon geen zin te hebben in koken. Ook oké, hoor. 


Het eerste is mevrouw Smit aan de beurt. Het is altijd de vraag of ze de bel hoort. Haar stem klinkt zacht en breekbaar over de intercom. Bij de deur staat een lief oud omaatje zo krom als een hoepel. Ze zegt niet veel en is zo doof als een kwartel. Ze neemt aan de deur, voorover hangend op haar rollator, de maaltijdbox - zo te ruiken een sappig karbonaadje met bloemkool en als toetje een vlaflip - met een schuchtere glimlach in ontvangst. 

Daarna is grand dame Bruné aan de beurt. Met een hete aardappel in de keel begroet ze mij altijd enthousiast en met een glimlach op tien hoog aan het Goghplein. Ondanks dat ze op de tiende etage woont neem ik vaak de trap, bang dat de lift blijft steken. Freule Bruné was vroeger hofdame geweest van koningin Beatrix. Dit laat ze te pas en te onpas merken bij onze wekelijkse ontmoeting. Ze begint steevast over haar vele paardenritjes over het Wassenaarse strand met Bea. De roddeltante van tien hoog vertelde me ook - in vertrouwen - dat Bea in haar studententijd in Leiden met cabaretier Paul van Vliet aan het rollebollen was geweest. 

Daarna staat Mevrouw de Gunst in Zuid-West op de lijst. Zij is een fragiele oude dame, maar met een uitstraling van een jonge vrouw. Ze opent trillend de deur, nauwelijks in staat om haar rollator vast te houden maar haar ogen stralen nog altijd. Ze neemt dankbaar de maaltijdbox in ontvangst. 'Tot volgende week, lekker weekend' roep ik wanneer ik de gang in loop. 

Met een knoop in mijn buik rijd ik vervolgens naar de Lammertoren. Ik ben iedere keer bang dat ik de centrale code van de deur niet meer kan herinneren.  'De code weer vergeten?' klinkt het cynisch als ik noodgedwongen mevrouw Schaafsma moet bellen om de buitendeur open te doen. Iedere week krijg ik op mijn donder door de intercom. De geheime code om de deur te openen heeft ze me gegeven, maar ik vergeet hem iedere keer. ‘Sleutelplaatje, 6,8,9,1,4’, zegt ze voor de zoveelste keer als ik boven kom terwijl ze onrustig om zich heen kijkt. 'Niet verder vertellen, hè'? Met de staart tussen mijn benen verdwijn ik in de lift - als ik deze durf te pakken. Hardop oefen ik de code in de spiegel van de lift. Zal ik hem volgende week nog weten?

Ab+


Giro memorabile, Grazie!

Met behulp van Whoop - prestatie data tool - wordt de 'readiness' van de renner in de Giro gemeten. Om mijn 'readiness' te meten voor de derde week van de Giro had ik Whoop niet nodig. Ik was er helemaal klaar voor. In mijn mancave of op de fiets. 

Met de readiness van Jai Hindley (Bora-Hansgrohe) zat het ook wel goed in de derde week. De overgebleven favorieten - Landa, Carapaz en Hindley - waren tot de voorlaatste etappe aan elkaar gewaagd. Zou het verschil dan pas op de laatste dag van de Giro in de tijdrit worden gemaakt? Hindley dacht daar anders over. In de laatste bergetappe naar Marmolada lostte hij op de laatste col eerst Landa en even later Carapaz. Carapaz verloor anderhalve minuut en daarmee de Maglia Rosa. Jai Hindley is de eerste Australiër die een grote ronde wint. 

Ook Mathieu heeft zich opperbest vermaakt in de zware derde week waar hij niet naamloos in het peloton wilde rondrijden. Als het immens populaire fenomeen geen wheelie bergop - check filmpjes op Insta - maakte voor zijn grote schare fans dan was - als hij er zin in had - vooraan te vinden. Ja, ook in het hooggebergte. In principe niet zijn terrein maar wat van Aert kan - winnen op de Mont Ventoux - moet ik ook kunnen moet hij gedacht hebben. In de 17e etappe bergop naar Lavarone had de rockster vsn de Giro zich losgemaakt uit de kopgroep. Echter vlak voor de laatste top werd hij bijgehaald. In de tijdrit in Verona met aankomst in de prachtige arena wilde hij nog één keer excelleren. Met een derde plaats in de TT nam de publiekslieveling afscheid van een memorabele Giro. Grazie, Mathieu. 

Maar de echte Nederlandse held van deze vermakelijke Giro werd Koen Bouwman. De 'meesterknecht' blijkt een echte explosieve afmaker te zijn. Hij won niet alleen de blauwe bergtrui maar ook twee etappezeges waar hij bergop de meest explosieve bleek. Hij is pas de vierde Nederlander die het bergklassement in een grote ronde wint. Het opgeven van Tom Dumoulin was een zege voor hem. Ook maakte we in een geweldige Giro 2022 kennis met de opvolger van Dumoulin, Thymen Arensman. De 22-jarige tijdrijder en klimgeit rijdt nu nog voor DSM. Jammer genoeg volgend jaar te 'bewonderen' in de INEOS trein. 

Ab+

Saluti Giro!

Na de rustdag kon het peloton in de tweede week aan de bak in de heuvelachtige tiende etappe. Het beloofde een duel tussen Biniam Girmay en MVDP te worden. Maar in de koers lieten behalve de twee punchers ook de klassementsrenners zich van voren zien. Vijfentwintig man overleefden de laatste klim en stortten zich in de afdaling naar de streep. Bij een gemiste bocht van 'Bini' ging MVDP er met het mes tussen de tanden alleen vandoor. Even later wordt hij toch weer teruggepakt. 

Bij de finish in Jesi - geboortedorp van de tragisch overleden Michele Scarponi - was het een nek aan nek sprint tussen 'Bini' en MVDP. Girmay uit Eritrea ging van kop af als eerste de sprint aan. MVDP kwam er nog naast maar moest - verrassend - uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Girmay. De rest van de renners stond niet op de foto. 'Bini' is de eerste Afrikaanse wielrenner die een etappe pakt in een grote ronde. 

Het was wrang dat Girmay de volgende etappe (11e) niet opstapte. Bij het openen van de mega champagnefles tijdens de podiumceremonie kreeg hij knullig de knallende kurk in zijn linkeroog. Tijd voor een masterclass ontkurken na eerdere bijna ongelukken met MVDP en Bouwman. 


Wie durfde nog een etappe te winnen na het kurkincident ? De jonge Italiaanse sprinter Alberto Dainese van DSM durfde het wel aan. Hij won de massasprint op het biljart vlakke parcours naar Reggio Emilia. Met een ultieme jump wist hij Gaviria op de streep te verslaan. Andere favorieten Démare en Cavendish stonden niet eens op de foto. Als een volleerd sommelier ontkurkte hij vervolgens de champagnefles op het podium. 

In de heuvelachtige 12e etappe naar Genua waren de Nederlanders weer goed vertegenwoordigd in de kopgroep. Mollema, Mathieu, Kelderman en Leemreize - wie? - waren onder andere op de afspraak. Deze keer had MVDP wel ploeggenoten bij zich. In de  finale is het een spervuur van aanvallen. Nog voor de laatste lastige klim maakt onder andere Leemreize met twee andere renners zich los. Kelderman en Mollema daar achter lieten MVDP staan op de klim en zetten de achtervolging in. Ze dichtten het gat echter niet. De sprint in de straten van Genua - La Superba - pakte de Italiaan Stefano Oldani van Alpecin-Fenix zijn eerste profzege. Kelderman komt even later binnen en schuift weer richting de top 10 van het GC gezien het peloton op een kleine negen minuten binnen rolt. 

De 13e vlakke etappe naar Cuneo werd voor de derde keer een prooi voor de Franse sprinter Démare. In extremis werd de kopgroep met onder andere de Nederlanders Eenkhoorn en van den Berg bijgehaald. Toch was het een zwarte dag voor Frankrijk. Bardet, podiumkandidaat, moest opgeven met maagproblemen. 

In de 14e etappe met ruim 3000 hoogtemeters op een heuvelachtig circuit - twee keer beklimming van de Superga - rond Turijn nam Bora - met name Kelderman - al vroeg in de koers het initiatief. Het werd een slagveld op het bochtige en steile circuit. De organisatie had een geweldig uitdagend circuit uitgezocht. Uiteindelijk vormen Yates, Carapaz, Hindley en 'good old' Nibali een kopgroep. Het is Yates die op het laatste klimmetje de beslissende demarrage plaatste. Almeida trok zichzelf weer omhoog op de steile klimmetjes en blijft meedoen in het GC terwijl Carapaz het roze aan mocht trekken. Overigens gaf Dumoulin na 50 kilometer op met fysieke klachten. Wederom tijd voor bezinning. What's new? Zijn opvolger, Thymen Arensman staat inmiddels te poppelen. 

Ab+


Primi Giro

Mijn 'demasqué' column heeft inmiddels zijn vruchten afgeworpen. Bij de voorbespreking in de Jumbo-Visma bus van de zware 8e etappe naar Potenza met ruim 4500 hoogtemeters werd mijn column gebruikt om de Jumbo-Visma mannen te motiveren. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Na meerdere demarrages vanaf de start vanuit het zuid-Italiaanse stadje Diamante bleef een kopgroep over met onder andere de Nederlanders Mollema, Poels, Dumoulin en Bouwman. De laatste twee van Jumbo-Visma. Dumoulin leek de sterkste bergop, maar de 60 kilogram lichte Bouwman raapte op iedere bergtop met een explosieve sprint de bergpunten op.  Het was diezelfde Bouwman - verrassend genoemd als etappe favoriet in Italiaanse en Franse kranten - die in de straten van Potenza duidelijk de sterkste was van de uitgedunde kopgroep in de licht oplopende finish. De Mol moest genoegen nemen met de tweede plek.  Meesterknecht Bouwman pakte naast de dagzege ook de blauwe bergtrui. Dumoulin was blij om weer eens mee te doen voorin en om weer drie minuten dichter in het klassement te komen, maar stond nog altijd op ruim vijf minuten. 

Waar het vrijdag in de 8e etappe een Nederlands onderonsje was, was het de 9e etappe rond Napoli aan de Belgen -  die van Lotto-Soudal. Zij waren oververtegenwoordigd in de kopgroep van de heuvelachtige etappe. De eigenzinnige levende legende Thomas de Gendt was de sterkste in de sprint.  Lotto-Soudal kon de punten goed gebruiken voor het UCI team klassement. MVDP had ook zijn zinnen gezet op de etappe maar kwam net te kort. Ook thanks to 'wieltjesplakker' Girmay. 


In de zware bergetappe zondag naar de Blockhaus passo bleek al snel dat er definitief een streep kan door de klassement aspiraties van Dumoulin. Zijn opleving op vrijdag kreeg geen gevolg. Voordat de Blockhaus klim goed en wel begonnen was moest hij al lossen. Ook zijn Jumbo-Visma-collega's speelden geen rol van betekenis in het hooggebergte. Pechvogel Kelderman was toen al door materiaalpech teruggeslagen.  Ook favoriet Simon Yates stond geparkeerd. Hij had in zijn laatste Giro last van zijn knie en van de hitte. 

Jai Hindley - die Kelderman een poets bakte in 2020 in de Giro - won verrassend de sprint van de kopgroep met onder andere Carapaz, Landa en Bardet. Ook Almeida - als een jojo de berg op - doet nog volop mee in het algemeen klassement. De bovenste zeven renners staan binnen een halve minuut van elkaar. Nu een dagje rust voordat het peloton zich weer in gang trekt voor een spannende en zware tweede week. 

Ab+

Demasqué Jumbo-Visma

Dachten we - oké, ik had de ijdele hoop - na zijn goede tijdrit in Budapest dat Dumoulin mee ging doen in het klassement van de Giro.. niks bleek minder waar. Op het eiland Sicilië stond hij acht (!) kilometer onder de top van de Etna geparkeerd. En niet om te genieten van het adembenemende landschap op de meeste actieve vulkaan van Europa. Nee, zijn benen liepen vol, de power van weleer is er niet meer.  Zijn voorbereiding was niet ideaal, maar de wanprestatie geeft denker Dumoulin wederom stof tot nadenken over (de voortgang) van zijn carrière. De etappe naar de Etna vulkaan was sowieso een demasqué voor Jumbo-Visma. Ook Foss en Oomen verloren kostbare minuten. Zonder Roglic en van Aert blijkt het een matig ploegje. Of gewoon een off-day? 
ZaaS' ```"", `` ``[, A,, Z

Mathieu van der Poel gaf zonder slag of stoot zijn maglia rosa op. Hij heeft in zijn agenda nog wat heuvelachtige Giro-etappes aangekruist om te excelleren. Ook kon een dikke streep door de Haai van Messina en Lopez voor het algemeen klassement. Overigens werd de rit gewonnen door rittenkaper Kamna van Bora. Hij was de sterkste uit een grote kopgroep. 
Neerlands hoop is nu gevestigd op Kelderman en de jonge Arensman die met twee vingers de vulkaan op fietsten. En natuurlijk fenomeen MVDP die in het paars voor etappezeges gaat. 

Ab+